Café 't Veertje
Typisch Café ‘t Veertje: je raakt er altijd aan de praatHet loopt tegen twaalven als een van de twee heren aan de bar hartelijk afscheid neemt van de ander: “Tut de volgende kere, dan he-w ‘t d’r aover.” Het duurt maar even of de achterblijver is in een al even geanimeerd gesprek met de andere gasten aan de bar. Het is de eerste avond van het weekend en er heerst topdrukte bij Café ‘t Veertje. Elke zitplaats is bezet, ook de trap tussen het lage gedeelte, voor in de zaak en het hogere deel, verder naar achteren. Het is dus staan voor veel bezoekers. Kennelijk geen probleem want overal is men druk in gesprek en - afgaand op de vrolijke stemming - is staan hier een garantie voor veel lol. De gemiddelde leeftijd van het publiek ligt deze avond ruim onder de veertig jaar. Traditioneel trekt ‘De Veer’, zoals het café door velen genoemd wordt, een vrij jong publiek. Wat niet wegneemt dat ook de wat ‘oudere jongeren’ hun stamkroeg nog steeds weten te vinden. Ook deze avond zijn ze ruimschoots aanwezig. Aan hun tafel wordt net het reilen en zeilen van de Haagse politiek aangevat. De staat van de locale groenvoorziening is zojuist aan de orde geweest, men heeft een motie van afkeuring aangenomen. Of het publiek bij ‘t Veertje altijd zo jong is? Een van de heren wil de politieke discussie wel even verlaten: “Nee hoor, dat ligt eraan wanneer je hier bent. Nu wel, maar er zijn ook wel avonden dan ziet het er behoorlijk zo uit.” Hij wijst op zijn grijzende haren. “En op maandagavond natuurlijk, dan zit het mannenkoor hier, na tienen als de repetitie er op zit. Persoonlijk vind ik dat erg gezellig en het voordeel is dat de muziek dan wat minder hard staat. Kun je wat beter praten, dat begint toch mee te tellen hoor.” De trap op naar het hogere gedeelte. De dartboards zijn nu niet in gebruik. Het is te druk. Op de wat rustiger avonden worden ze regelmatig gebruikt. Onder meer door de leden van de dartvereniging die hier meestal op dinsdag en donderdagavond hun competitieduels afwerken. Een groep vriendinnen zit aan een van de tafels het huwelijk van één van hen door te nemen. “We doen de vrijgezellenavond van een jaar geleden nog eens dunnetjes over. Dat was zo leuk hier. We hadden toen afgesproken om dit jaar terug te komen, dus we zijn er weer. En zo dadelijk op de fiets terug naar Doetinchem met z’n allen. Dat was toen nog een heel ‘geschraggel’, maar zo te zien zal dat nu wel meevallen.” Helemaal achterin is een klapdeur en ga je weer een trapje af. Hier ruik je de bestemming: de rookruimte, zelfbediening, maar niet minder druk en gezellig. De man die daarstraks zo hartelijk afscheid nam is ook even een rokertje komen opsteken. “Wie dat was? Ik weet niet, ik kwam aan de tap met ‘m aan de praat, had ‘m nooit eerder gezien. Dat vind ik nou zo leuk bij ‘t Veertje. Je komt er bijna altijd wel een paar vrienden of bekenden tegen. Of je komt aan de praat met een wildvreemde. Wat dat betreft verheug ik mij alweer op de zomer. Op het terras heb je dat nog veel meer. Typisch ‘t Veertje!” |
|